CRICKET ON ICE REVISITED: HCC ZAMI VS TCC THE ZAMIGO’S
Na 1997 moesten we 12 jaar wachten voor een cricketwedstrijd op schaatsen op het ijs van Arendsdorp, tegenover het veld van HCC en grenzend aan de tuin van de Finse ambassadeur. Maar na de wedstrijd van vorig jaar in een pittoreske winterse sfeer, was het op zaterdagmiddag (zami) 16 januari 2010 weer zover. De ijsvloer van Arendsdorp was nog sterk genoeg voor ca. 20 spelers, ondanks de ingezette dooi. Het ijs en decor waren dit jaar minder fraai, maar na twee uur schrapen door rayonhoofd Winckel en ijsmeester van Dapperen was er toch een redelijk vlak veld ontstaan, dat wel met het uur zachter werd. Dit deed enkele langzame schaatsers, die te ver in het ijs doorzakten, besluiten om toch maar op schoeisel te spelen. Voordeel was dat we de Benoordenhoutse jeugd dit keer niet van het veld hoefden te verjagen, nadeel was een duidelijk kleiner publiek dan voorgaande edities. Maar de aanwezige cricketers hebben de moeilijkheden overwonnen en er wederom een onvergetelijke middag van gemaakt op het werkijs. Onder de trouwe supporters het bekende media duo ‘bovenop het ijscricket’ Ella en John Verschragen, die het onmogelijk op beeld en film hebben vastgelegd.
Dit jaar had HCC ZAMI 1 de TCC the Zamigo’s uitgenodigd, die aansluitend hun jaardiner in Scheveningen hadden. Wat heeft een team van Mexicaanse snit op ijs te zoeken, zou je denken, maar dit touringteam speelt overal ter wereld en had daarom ervaring opgedaan op het befaamde ijscrickettoernooi te St. Moritz.
Captain Jeen Nauta van HCC stuurde na gewonnen toss de Zamigo’s – met o.a. het illustere duo Jeroen & Jeroen Mulder familie van de Nederlandes kampioen sprint - de fondant-pitch op. De mexicanen hadden vooral moeite met runnen/krabbelen/glijden en vele run outs waren het gevolg, zeker ook door de direct hits van de fielders vanaf de boundary. Aan het einde sloegen de Mexicanen toch nog wat vieren – dat kon alleen rechtuit in de rietkraag – en bereikten ze het respectabele totaal van 84 na 11 overs. Een van de prominente batters was John Sist, de captain van VCC 1. Opvallend was het aantal overseas players in deze wedstrijd: naast John, drie bij HCC. En wij maar denken dat alleen Nederlanders kunnen schaatsen!
Het hoogtepunt in deze ijscricketwedstrijd is de inmiddels traditionele High Finnish Tea in de tuin van de Finse ambassadeur. Hoewel Klaus Korhonen pas 3 maanden in functie in Nederland was, was het voor hem met vrouw en kinderen geen enkel probleem om de gastvrijheid van zijn twee voorgangers te evenaren: home made gluhwein met een flinke scheut Finse vodka zijn dé ingrediënten om goedgemutst aan de 2e innings te beginnen. Als dank kreeg Mr. Korhonen een fraaie oranje muts (unox of course).
Met Buwalda en Crichton als openers kende HCC een vliegende start. Maar daarna werd de pitch nog zachter (het was inmiddels gaan regenen!), ging de vodka echt werken of herinnerde Zamigo-captain Vink zich opeens de ijscrickettactieken van St. Moritz (of werd hij wakker van zijn natte voet na een mislukte poging een boundary in het riet tegen te houden). Wat het ook was, de runs kwamen moeizamer en het bleef spannend tot de laatste over. Althans volgens de scorer die de laatste thermoskan gluhwein steeds binnen handbereik had en het daardoor eigenlijk ook allemaal niet meer wist. Maar One Day Fly(ce) Martin Lamaker sloeg de laatste paar ballen in het riet en de enige zes van de dag en zo werd het een TIE! Althans dat hebben we tijdens de gezamineerde borrel in het HCC-clubhuis volgehouden.
16 januari 2010